bałamucić


bałamucić
bałamucić I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, bałamucićcę, bałamucićci, bałamucićuć, bałamucićcony {{/stl_8}}– zbałamucić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'rozbudzać w kim (zazwyczaj w kobiecie, dziewczynie) miłość ku sobie; kokietować; uwodzić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zbałamucić niedoświadczoną dziewczynę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wprowadzać kogoś w błąd przez podawanie informacji sprzecznych, niesprawdzonych; mącić: Bałamucić widzów pokrętnymi wywodami. {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'źle wpływając na kogoś, powodować niekorzystne zmiany czyjegoś charakteru, demoralizować, otumaniać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bałamucić młodzież złym przykładem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bałamucić II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'spędzać czas bezużytecznie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bałamuci w barze od rana, a w domu tyle roboty! {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bałamucić — ndk VIa, bałamucićcę, bałamucićcisz, bałamucićuć, bałamucićcił, bałamucićcony 1. «starać się pozyskać czyjeś (zwykle kobiety) względy, zawracać komuś głowę; flirtować, kokietować» Bałamucić dziewczynę. Bałamucić cudzą żonę. 2. «wprowadzać w błąd; …   Słownik języka polskiego

  • bałamucenie — n I rzecz. od bałamucić …   Słownik języka polskiego

  • durzyć — ndk VIb, durzyćrzę, durzyćrzysz, durzyćrzył «wprowadzać kogoś w błąd, zawracać komuś głowę, oszukiwać; zwodzić, oszałamiać, bałamucić» Durzyć komuś głowę. Durzyć łatwowiernych ludzi. durzyć się «podkochiwać się w kimś, zawracać sobie kimś głowę»… …   Słownik języka polskiego

  • kołować — ndk IV, kołowaćłuję, kołowaćłujesz, kołowaćłuj, kołowaćował, kołowaćowany 1. «zataczać koła; krążyć, wirować, kręcić się» Orzeł kołuje w przestworzach. przen. Myśli kołują komuś w głowie. 2. «nadkładać drogi, obchodzić coś kołem; objeżdżać,… …   Słownik języka polskiego

  • mamić — ndk VIa, mamićmię, mamićmisz, mam, mamićmił, mamićmiony «zwodzić kogoś fałszywymi pozorami, bałamucić, tumanić; działać przyciągająco, wabić, nęcić» Mamić kogoś obietnicami, złudną nadzieją …   Słownik języka polskiego

  • manić — ndk VIa, manićnię, manićnisz, mań, manićnił, manićniony «zwodzić kogoś pozorami, bałamucić, tumanić, oszukiwać; działać przyciągająco, wabić, nęcić; mamić» …   Słownik języka polskiego

  • tumanić — ndk VIa, tumanićnię, tumanićnisz, tumanićań, tumanićnił, tumanićniony «mącić komuś w głowie, wprowadzać w błąd, bałamucić, mamić» Tumanił ją różnymi obietnicami …   Słownik języka polskiego

  • uwieść — dk XI, uwiodę, uwiedziesz, uwiedź, uwiódł, uwiodła, uwiedli, uwiedziony, uwiedzeni uwodzić ndk VIa, uwieśćdzę, uwieśćdzisz, uwódź, uwieśćdził, uwieśćdzony 1. «zbałamucić kogoś zalotami; bałamucąc, czarując doprowadzić do stosunku płciowego; w ndk …   Słownik języka polskiego

  • balamūtyti — ×balamū̃tyti, ija, ijo (brus. бaлaмyтить, l. bałamucić) intr., tr. ką nors netinkamai daryti, kvailioti, plepėti, gaišti, klaidinti: Nebalamū̃tyk kaip girtas Krtn. Girtas balamū̃tija, t. y. plepa J. Byskupai ... nieko šitokio nemokė ... kaip… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • mamić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, mamićmię, mamićmi, mamićmiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} rozbudzać w kimś nadzieję na coś sprytnymi kłamstwami zgodnymi z czyimiś pragnieniami i ambicjami; zwodzić, łudzić,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień